Leraren tonen meesterschap
Neerpelt Op zondag 25 januari om 10u30 vond in de theaterzaal van Dommelhof in Neerpelt het jaarlijkse KANL-lerarenconcert plaats. 14 leraren verzorgden een rijk, afwisselend en veelzijdig programma waarin samenspel, vakmanschap en artistieke verbondenheid centraal stonden.
Directeur Celis opende het concert met een warm en inhoudelijk openingswoord, waarin muziek en dans werden neergezet als een rustpunt en tegenstem voor een rumoerige wereld. Die gedachte werd meteen muzikaal waargemaakt in het programma dat volgde.
Het concert ging van start met Vera Baliko (cello) en Bart Wuilmus (orgel), die de Sonate I voor cello en basso continuo van Alessandro Scarlatti uitvoerden. Vervolgens brachten Bianca Tabois (harp) en Katrien Dupont (cello) een lyrische Sicilienne van Maria Theresia von Paradis.
Daarna klonk het eerste deel uit de fluitsonate van Sergei Prokofiev, uitgevoerd door Raymonde van Zuylen (dwarsfluit) en Paul Hermsen (piano). Met Portas van Ricardo Mollá zorgden Josquin Chuffart (trombone) en Dorenda Notermans (piano) voor een moment van reflectie.
Een choreografisch intermezzo met als titel Graag zien gaf een extra dimensie aan het programma. Dansers van dienst waren Katrijn Driesen en Eden Cortens, die een eigen choreografie brachten.
Het programma werd vervolgd door Trois pièces van Nadia Boulanger, uitgevoerd door Katrien Dupont (cello) en Dorenda Notermans (piano). Aansluitend zorgden Olesia Kalytiuk (zang) en Evgenia Lakhtina (piano) voor ingetogen ontroering met het Ave Maria, toegeschreven aan Giulio Caccini.
Virtuositeit en dialoog klonken in deel 1 en 3 uit de Deuxième Nocturne van Frédéric Duvernoy, gebracht door Bianca Tabois (harp) en Oskar Reyntjens (hoorn).
Johan Thaens en Bart Wuilmus lieten de piano en het orgel samensmelten tot één warme klankwereld in de compositie Hoop van Louis van Dijk.
Het slot was weggelegd voor zang en piano: Olesia Kalytiuk en Evgenia Lakhtina brachten de aria O mio babbino caro uit Gianni Schicchi van Giacomo Puccini, gevolgd door het sprankelende Funiculì, Funiculà van Luigi Denza, dat het publiek met een glimlach richting foyer begeleidde.
In het afsluitende dankwoord sprak de directeur zijn waardering uit voor de leraren, die niet alleen hun leerlingen wekelijks inspireren, maar ook zelf blijven musiceren op hoog niveau.
Het lerarenconcert bewees opnieuw dat schoonheid ontstaat wanneer mensen naar elkaar luisteren, samen ademen en muziek en dans laten spreken …
Foto’s: Toep van Kemenade
Klik hier voor het hele foto-album!